Τι συμβαίνει όταν οι ήρωες των μεγάλων λογοτεχνικών έργων αρνούνται να σιωπήσουν; Όταν, έχοντας ξεφύγει από τις σελίδες που τους γέννησαν, αποκτούν δική τους φωνή, δικές τους αγωνίες και δικά τους αναπάντητα ερωτήματα; Στο θεατρικό έργο Περιμένοντας τη Δουλσινέα..., ο Γεώργιος Αλβέρτης ή Τηνιακός - αγγλιστί Tiniakos - τολμά να συνεχίσει τον μύθο του Δον Κιχώτη, όχι ως μια απλή διασκευή του αριστουργήματος του Θερβάντες, αλλά ως μια βαθιά φιλοσοφική συνομιλία με τον ίδιο τον άνθρωπο.
Ο Δον Κιχώτης και ο πιστός του σύντροφος, ο Σάντσο Πάντσα, περιπλανώνται σ' έναν κόσμο που έχει αλλάξει δραματικά. Οι ανεμόμυλοι έχουν δώσει τη θέση τους στους ουρανοξύστες, η πρόοδος μοιάζει να έχει νικήσει τη φαντασία και η τεχνολογία απειλεί να καταπιεί την ανθρώπινη ψυχή. Όμως οι πραγματικοί εχθροί παραμένουν οι ίδιοι η μοναξιά, η υποκρισία, η λήθη, η απώλεια των ιδανικών και η αδυναμία του ανθρώπου να αγαπήσει χωρίς φόβο.
Η Δουλσινέα δεν είναι πλέον μόνο μια γυναίκα. Μετατρέπεται σε σύμβολο του ανεκπλήρωτου ονείρου, της αιώνιας αναζήτησης, της χαμένης ομορφιάς που όλοι αναζητούμε χωρίς ποτέ να είμαστε βέβαιοι αν υπάρχει πραγματικά ή αν αποτελεί δημιούργημα της ίδιας μας της ψυχή&