In het hart van het Tijdrijk, ver weg van de Tijdbron, stond een oude toren. Niemand wist wie hem had gebouwd. Niemand wist waarom hij bestond.
Maar iedereen wist n ding:
In deze toren woonde de Tijdloze Wachter.
Zijn naam was Kael. Hij had geen leeftijd. Geen verleden. Geen toekomst.
Hij bestond buiten tijd.
En vandaag... voelde hij iets dat hij nog nooit had gevoeld.
Een scheur.