Kaspian to wsp lczesna tragedia o proroku, kt ry widzi więcej niż inni, a jednak nie potrafi ocalic kraju. Mistyczny, buntowniczy i boleśnie ludzki dramat prowadzi przez pięc akt w i dwadzieścia trzy sceny: od przebudzenia, przez widzenia i rozdarcie, po oblęd i final w ciemności. Język stylizowany na romantyczny (bez rekwizyt w technologii), surowa scenografia symboli: kamień po zdjętym pomniku, odwr cone lustro, guzik dziecka, skrzynia zamieniona w st l. W polifonii ch r w i glos w zwyklych ludzi najglośniejsza bywa cisza.
"Nie klammy w imię zwycięstwa. Nie milczmy w imię spokoju. Nie bijmy w imię milości." - trzy kr tkie zdania stają się świecką katechezą tego dramatu.
Dlaczego warto:
- wsp lczesna rozmowa z romantyzmem (Mickiewicz/Slowacki) bez mesjanicznego upojenia,
- rola Kaspiana, Kobiety (Polska), Przyjaciela i Ch r w: wyraziste, gotowe do inscenizacji,
- ascetyczne, sugestywne obrazy i rytm (anafor y, cięte frazy, pauzy),
- final pozostawiający pytanie, nie tezę,
- nadaje się zar wno do lektury, jak i pracy scenicznej.
Dla kogo: dla czytelnik w i zespol w teatralnych szukających dramat w idei, wysokiej dykcji i żywej etyki codzienności.
Treści wrażliwe: wątki oblędu i śmierci (strzal off-stage), konflikt wsp lnotowy, przemoc symboliczna.