ĈU VI IAM SENTIS VIN FREMDULO SUR VIA PROPRA PLANEDO?
Ni nomas la Teron la lulilo de la homaro. Sed kial ĉi tiu lulilo estas tiom malamika al ni? Kial la gravito de la Tero detruas niajn vertebrarojn, kial la suno bruligas nian haŭton, kaj kial niaj novnaskitoj estas la plej vundeblaj en la tuta naturo? Neniu alia specio estas tiom misadaptita al ĉi tiu mondo kiel ni.
INDIĜENOJ EL MALPROKSIMAJ STELOJ estas manifesto por specio kun amnezio.
Ĉi tiu libro starigas demandojn, kiujn la oficiala scienco preferas ignori:
Kial nia cerbo posedas troan potencon, nenecesa por postvivo en la naturo - sed esenca por interstelа navigado?
Kien malaperis niaj instinktoj, kaj kial ni estas la sola specio, kiu devas lerni postvivi de nulo?
Ĉu nia teknologia progreso estas malkovro - aŭ ĉu ni simple penege provas rememori tion, kion ni iam sciis?