A novela presenta as bra as de Xestoso como un lugar vivo, antigo e cargado de memoria. Sonia Sanmart n, bi loga, chega para estudar a turbeira e descobre un cad ver sorprendentemente ben conservado, o que desata unha serie de acontecementos misteriosos. Paralelamente, co ecemos unha historia ligada ao mosteiro de Forcarei, onde durante unha voda, a noiva cae inexplicablemente do balc n ante os ollos de todos. O feito descrito como un accidente imposible de explicar. Entre os indicios achados no balc n hab a restos de turba das bra as de Xestoso.
Cando Sonia atopa a man humana na turbeira, a Garda Civil acode investigar. Pero o equipo que entra na turbeira desaparece sen deixar rastro, coma se o pantano os tragase. A escena rep tese na novela coa historia da noiva: as investigadoras que levan o caso parecen ser atra dos por unha forza que non humana e que se manifesta no territorio. Os movementos inexplicables na n boa e a aparici n dunha muller espectral levan a pensar que a bra a non s un ecosistema, sen n un lugar ritual, onde unha muller foi soterrada como gardi ou clave dun vello proxecto biotecnol xico.
A novela non ofrece unha resposta definitiva pregunta natural ou artificial, e ese o seu eixo central. A obra suxire que o que ocorre nas bra as non culpa dunha pantasma nin dunha entidade inventada, sen n dunha forza ancestral vinculada terra e memoria. A turbeira conserva corpos, pero tam n conserva historias, voces e pactos antigos entre humanos e natureza. O que se oculta al pode ser unha conspiraci n moderna ou un fen meno paranormal. O que si tam n unha ameaza org nica e espiritual, ligada a unha concepci n da terra como ser vivo que reclama o que lle pertence. Ao final, a conclusi n impl cita clara: o perigo non s sobrenatural nin biotecnol xico, sen n profundamente natural e moi antigo.