Η μεταφυσική δεν έχει πια επίσημο φορέα. Καμία στοά, καμία αδελφότητα, κανένα πανεπιστημιακό τμήμα δεν πιστοποιεί κανέναν και ο κίνδυνος σήμερα λέγεται θόρυβος. Ποτέ δεν κυκλοφόρησε τόσο εσωτερικό υλικό και ποτέ δεν ασκήθηκε τόσο λίγος πραγματικός εσωτερισμός.
Η Μεταφυσική της Ύπαρξης ξεκινά από αυτή την κατάσταση. Ζητά από τον αναγνώστη μόνο να σκεφτεί ως το τέλος και, για να γίνει αυτό, στήνει ένα σύστημα, ένα βήμα πάνω στο άλλο, σε έντεκα κεφάλαια.
Στην αρχή στέκεται η Δημιουργία, με τη Θεογονία, την Κοσμογονία και την Κοσμολογία να εμφανίζονται ως ένα και μόνο γεγονός. Ο άνθρωπος μπαίνει στο σχέδιο ως ιδέα που χρειάστηκε σάρκα και φθορά για να μάθει ποια είναι. Το κάρμα είναι η πρώτη ύλη κάθε γέννησης κανείς δεν πληρώνει τα λάθη των προηγούμενων, όλοι δουλεύουν με τα υλικά που εκείνοι άφησαν. Ο Θείος Σπινθήρας περνά από τη μνήμη και τα όνειρα ως τη στιγμή του ΕΓΩ ΕΙΜΙ, όπου η γνώση παύει να αλλάζει αυτό που σκέφτεσαι και αρχίζει να αλλάζει αυτό που είσαι.
Το δεύτερο μισό κατεβαίνει στη ζωή όπως τη ζει κανείς εργασία και χρήμα, γονείς και παιδιά, φίλος και εχθρός, το πλήθος απέναντι στη μάζα, η μοναξιά ως εργαστήριο. Ύστερα έρχονται οι δοκιμασίες που κανείς δε