Այս ստեղծագործությունը փիլիսոփայական և գրական ճանապարհորդություն է մարդու ներաշխարհի, ժամանակի, մահվան, սիրո, ստեղծագործության և գոյության իմաստի միջով։ Այն միավորում է բազմաթիվ մարդկային ճակատագրեր, մտքեր, զգացմունքներ և պատմություններ՝ ստեղծելով աշխարհի և մարդու մասին ամբողջական, բազմաշերտ պատկեր։
Գրքի էջերում հանդիպում են սեր և մենություն, հիասթափություն և հույս, փառասիրություն և ինքնազոհաբերություն, հավատ և կասկած, պատերազմ և քաղաքականություն, հասարակական նախապաշարմունքներ և անհատի ազատություն։ Այստեղ մարդը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հասարակության անդամ, այլև որպես ինքնուրույն հոգևոր էություն, որը մշտապես փորձում է հասկանալ սեփական գոյությունը և իր տեղը Տիեզերքում։
Առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ստեղծագործության և մարդու միջև հարաբերությունը։ Գրականությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արվեստ, այլև որպես ուժ, որը կարող է ամբողջությամբ ենթարկել մարդուն, փոխել նրա ճակատագիրը և ստիպել նրան զոհաբերել նույնիսկ սեփական կյանքն ու հոգին հանուն ստեղծագործության։
&