"А цікава было б выдаць (успаміны). З фотаздымкамі. Тым больш, што я, калі пісала, акцэнт рабіла не на сваёй асобе. Пра сябе - гэта так, між іншым. А больш пра падзеі, пра беларусаў, каторыя заўсёды ў нас бывалі дома, каторых я ведала. Вось дзеля гэтага яны і цікавыя, гэтыя ўспаміны". - Галіна Войцік (2007, Радыё Свабода)
"Хто я такая? Я ніколі не любіла, калі мяне прадстаўлялі "дочка Зоські Верас", "жонка Лявона Луцкевіча", - гэта-ж не мая заслуга. Я заўсёды хацела быць сабой, дасягаць сама не становішча - гэта мяне не цікавіла - але пашаны й павагі за сваю працу, спачатку, як доктар навукі ў галіне германістыкі, а апошнія гады на ніве беларускай культуры. Што мне ўдалося зрабіць, хай судзяць іншыя". - Галіна Войцік, "Там, дзе мяне няма"