მეი და დრაკონის ფრანი
გაზაფხულის ნიავიან დილას მეი ოცნებებს ჯოხებსა და ძაფზე აბამს. დრაკონს მოცინარ თვალებს უხატავს, წითელ ქერცლებს აწებებს და ლენტის კუდს უკეთებს. ბავშვები დასცინიან "ზედმეტად გრძელი და დაკლაკნილია. დრაკონები არ არსებობენ " მაგრამ მეის სჯერა.
შორეულ ბორცვზე მეი ფრანს უშვებს და ყველაფერი იცვლება. ქაღალდში შესაძლებლობა იღვიძებს, დრაკონის სული კი მის რწმენას პასუხობს. ისინი ატმის ხეებსა და წითელ სახურავებს გადაუფრენენ და ცაში აიჭრებიან, სადაც ოცნებები ფრენას სწავლობენ.
ლირიკული "მეი და დრაკონის ფრანი" წარმოსახვას, ხელსაქმესა და ბავშვის გულში ჩაბუდებულ გაბედულ "კის" ზეიმობს. წიგნი გვახსენებს, რომ მოთმინებითა და საკუთარი თავის რწმენით გაზრდილ ოცნებას აფრენა შეუძლია.
რას ასწავლის ეს წიგნი ნაზად
წარმოსახვას ძალა აქვს ყურადღებითა და სიმამაცით აზრები ფორმას იძენს.საკუთარი თავის რწმენას მეი მაშინაც ცდილობს, როცა სხვებს ეჭვი ეპარებათ.შეუპოვრობას ცდა ვარჯიშად, ვარჯიში კი თავდაჯერებად იქცევა.კულტურის დაფასებას ამბავი პატივს მიაგებს ფრანის შექმნის ჩინურ ხელოვ